Ciągłość ludzkiego istnienia zależy od wspólnego jedzenia pączków.

– Zobacz, Sophie, kotek. – Było mu przykro z powodu śmierci karalucha Niedźwiedzia. Może tego popołudnia wybierze się do sklepu ze zwierzętami i przywiezie córce nowego przyjaciela. Sophie zapiszczała z radości i wyciągnęła rękę w stronę kociaka.

– Umiesz powiedzieć „kotek”? – spytał Charlie. Pokazywała zwierzątko rączką i uśmiechała się, tocząc z ust kropelki śliny.

– Chciałabyś kotka? Umiesz powiedzieć „kotek”? Sophie wciąż pokazywała kotka.

– Kotek – powiedziała.

I wtedy kotek padł trupem.

Charlie Asher

Chyba jedynie przypadkiem miał kiedyś żonę,

chyba przypadkiem udaje mu się wychowywać córkę,

zupełnym przypadkiem zamieszkuje Handywię,

przypadkiem prowadzi sklep z używanymi rzeczami,

przypadkiem lubią go ludzie - zapewne za tą pierdołowatość wypisaną na twarzy,

przypadkiem zrobił połowę rzeczy w swoim życiu.

Przypadkiem został Handlarzem Śmiercią.

Ups? 

Ludziom wydaje się, że wszyscy będą szczęśliwi będąc tak zwanymi osobnikami alfa - walczącymi o swoje, skupionymi na karierze, na wyrywaniu najładniejszych lasek i osiąganiu życiowych sukcesów. Może i świat byłby wtedy lepszy, ale zdecydowanie zabawniej jest gdy na horyzoncie pojawia się osobnik beta. Słabszy, liczący w życiu na szczęście, ten któremu wszystko wychodzi raczej przypadkiem. Taki jak Charlie.

Charlie Asher jest przeciętny do granic możliwości: nie naraża się, nie wychyla, nie wznosi buntów, nie marudzi, nie użala się, nie kradnie, nie ściga złoczyńców, nie wygrywa na loteriach, nie ubiera się szczególnie dobrze, nie rozumie zasad pchełek i nigdy, PRZENIGDY nie zrozumie dlaczego to właśnie on został wybrany do zabierania dusz zmarłym. Gdyby ktoś zorganizował konkurs na Największego Pierdołę Świata, Charlie zapewne zagarnąłby tytuł już w pierwszej minucie. On po prostu nie wie, nie rozumie i nie ogarnia, a przy tym chciałbym pomóc wszystkim i każdemu z osobna. Ale, ale! Żeby nie było, że można wejść mu na głowę i zrobić sobie tam przytulne mieszkanko! Jak musi to potrafi zawalczyć o swoje, a przy okazji ma córkę, której nie zawaha się użyć. Sophie - urocze, trzyletnie dziewczątko (prywatnie Wielka Śmierć), strzeżone przez dwie piekielne ogary, które zabija jednym słowem: kotek. W dodatku uwielbia miecze i inne dziwne rzeczy, co czyni z niej potencjalnie Najbardziej Niebezpieczną Trzylatkę Świata.

Tak więc opuścił rodzinne San Francisco, zrobił sobie urlop w pracy, przybył do Handywii i dał dziecku szlaban na mówienie 'kotek' (głównie dlatego, że oprócz nazywania kota kotkiem, zaczęła tak mówić na wszystko co wpadło jej w ręce oczy, a to zaczęło robić się niebezpieczne). Wieczorami wyprowadza na spacer piekielne psy i stara się oduczyć je jedzenia mydła. Podły zwyczaj. Oprócz tego pragnie odzyskać dawny spokój, co niestety... Wychodzi mu marnie. 

[Christopher Moore i jego Brudna Robota, sprawili że płakałam ze śmiechu siedząc w aucie na jednym z parkingów samochodowych. Nie mogłam się więc powstrzymać i tak oto powstał Charlie Asher - król samców beta i Naszelna Pierdołowatość Świata. Twarzy Charliemu postanowił użyczyć Mark Ruffalo, bo jest dobrym człowiekiem i lubi pomagać takim ludziom jak ja.  Zapraszamy!]